Een open communicatiecultuur blijkt in de praktijk veel minder gemakkelijk gedaan dan gezegd!
Onderling feedback geven is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Het gebeurt daardoor vaak op een indirecte en omfloerste manier. Of net te brutaal.
Heel wat mensen hebben moeite om hun kijk op een zaak te delen, zeker als ze het gevoel hebben dat ze een minderheidsstandpunt vertegenwoordigen.
Mensen zijn vaak erg bang om de relaties te schaden door vrijuit te spreken. Waardoor er negativiteit onder de waterlijn verdwijnt, wat dan later soms veel grotere schade aanricht.
In deze voorstelling exploreren we wat er allemaal kan mislopen en waaraan dat ligt. We onderzoeken hoe we op een effectieve en authentieke manier kunnen spreken en luisteren.
We verkennen daarbij de meerwaarde van connectie en van heldere, eerlijke verwoordingen. We staan ook stil bij de rol van stress, status en rollen in een team of organisatie.
We zijn pleitbezorgers van continue feedback als het fundament van een open communicatiecultuur. We maken daarbij een helder onderscheid met andere conversatievormen zoals evaluaties, opvolggesprekken, coaching.
We laten ervaren wat het betekent om te Communiceren met Lijf, Liefde en Lef.
Meer algemeen gaat deze voorstelling over het versterken van het relationeel weefsel. Een team of organisatie waarin veel zorg gaat naar zo’n veerkrachtige weefsel, floreert immers als geen ander!
De voorstelling wordt aangepast aan eventueel vertrouwde communicatiemodellen of taal in de organisatie, zoals specifieke feedbackmodellen, verbindende communicatie, …
