Na de Tweede Wereldoorlog namen de nog maar net opgerichte Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aan. Dertig artikels sommen de basisnoden van ieder mens om mens te zijn op. Ze gaan over welzijn, identiteit, veiligheid en vrijheid.
Meer dan acht decennia na het aannemen van deze Verklaring worden mensenrechten nog steeds vanuit allerlei hoeken en op allerhande manieren uitgedaagd. Wies De Graeve toont, aan de hand van het mensenrechtenkader en het werk van Amnesty International, hoe mensenrechten ook in deze complexe tijden een bruikbaar moreel kompas zijn. Ze helpen om een consequente en menselijke houding aan te nemen in moeilijke dossiers zoals vrijheid van meningsuiting, privacy en gewapende conflicten.
Aan de hand van concrete thema’s illustreert hij dat mensenrechten geen hol, theoretisch concept zijn, maar dat ze de kracht hebben om de weg te effenen voor meer rechtvaardigheid, gelijkheid en vrijheid.
.png)