Janne Desmet, Bruno Vanden Broecke, Tine Embrechts & Peter De Graef

We staan op de drempel van een nieuw tijdperk. Geen fijne plek. Het oude wordt afgebroken en niemand weet wat ervoor in de plaats komt. De democratische regels brengen autocraten aan de macht, betogingen hebben geen effect.

Ondertussen voelen we de gevolgen en zien we de beelden. Een verlammend gevoel van machteloos doet de moed in de schoenen zinken. We leren wegkijken.

Maar onze levens gaan door. We maken carrière. Er komen kinderen. Die moeten naar school. Ze kunnen niet mee. ADHD, autisme, hoogbegaafdheid, of… whatever. Het zijn gewoon rare kinderen tegenwoordig.

En dan is er nog de liefde. Ontrouw. We proberen een open relatie, maar het werkt niet echt. Ook hier voelen we het onbehagen van de drempel. De ene wil vooruit, de andere terug naar een goede oude tijd. En de geschiedenis? Die raast voort.

In Moeder Theresa was razend! staan vier individuen op de drempel. En dat is verschrikkelijk ambetant, hilarisch en ontroerend, zoals het mensenleven in wezen altijd al geweest is.