Christine Antonis wint Cultuurprijs 2025
INTERVIEW
“Achter de schermen voel ik mij het beste.”
Christine Antonis, de dame die half Lommel leerde dansen, wint de Cultuurprijs 2025 voor haar jarenlange culturele en sociale inzet. Op 22 februari zal Christine, tijdens een mooie plechtigheid, deze prijs officieel in ontvangst nemen. Samen met haar blikken we terug op haar indrukwekkende carrière.
De Cultuurprijs is een vorm van culturele erkenning en waardering. Wat doet het met je om deze prijs te ontvangen?
“Natuurlijk ben ik trots dat mijn werk iets teweegbrengt, maar tegelijk voelt het helemaal buiten mijn comfortzone. Ik heb altijd gewoon gedaan wat ik graag doe, op mijn manier en liefst achter de schermen. Daar voel ik me het best.”
Behalve lesgeven, vervulde je ook een maatschappelijke en sociale rol. Hoe heb je dat zelf ervaren?
“Er komt inderdaad veel meer bij kijken dan alleen het aanleren van danspasjes. Het welzijn van de leerlingen is ontzettend belangrijk; anders kan er geen leerproces op gang komen. Dat is niet altijd gemakkelijk. Toch zijn het vaak de leerlingen met de grootste uitdagingen die later super dankbaar blijken te zijn.”
Hoe en wanneer ben je zelf begonnen met dansen?
“Ik startte met balletles toen ik 9 jaar was. Ik weet niet precies waar mijn interesse vandaan kwam. Als kind had ik een rijke fantasie en mijn ouders waren cultuurliefhebbers, misschien is daar het zaadje geplant. Toch waren mijn ouders niet meteen te vinden voor een danscarrière. Daarom heb ik eerst Latijn-Wetenschappen gestudeerd, maturiteit-examen gedaan en pas daarna dans.
Waren er dansers naar wie je opkeek?
“Zeker. Vooral sterdansers zoals Rudolf Nurejev, Mikhail Baryshnikov, Alexandra Radius/Han Ebbelaar en Maurice Béjart. Zij hadden een grote invloed in de klassieke danswereld. Zelf heb ik echter nooit de drang gehad om als danser op een podium te staan. Ik heb altijd heel bewust gekozen voor lesgeven en werken achter de schermen.”
Welke momenten in je carrière zijn je het meest bijgebleven?
“Mijn auditie om aan de opleiding te mogen beginnen. Dat was vooral fysiek niet eenvoudig. Toch slaagde ik erin met glans af te studeren. Niet veel later mocht ik al vrij veel lesgeven en werd ik dus meteen voor de leeuwen gegooid.
Een onvergetelijke ervaring was de reis naar Hongarije, achter het IJzeren Gordijn. We logeerden er bij mensen die soms drie of vier banen hadden om rond te komen. Dat opende echt je ogen.
In 1998 kregen we met Pantarei de kans om via het uitwisselingsprogramma Blue Lake naar Amerika te reizen. Tijdens de lessen daar kwamen we in contact met andere culturen en invloeden. Het was een bijzondere en verrijkende ervaring.”
Hoe zou je jouw stijl van lesgeven omschrijven?
“Misschien was ik in het begin best een strenge juf, maar voor kinderen zijn structuur en duidelijkheid belangrijk. Ik legde ook altijd uit waarom iets nodig was en waarom het op een bepaalde manier moest. Met de jaren ben ik wat milder geworden.”
Wat wilde je je leerlingen meegeven?
“Geduld, empathie, respect en ook leren naar elkaar te kijken en elkaar constructieve feedback geven want zo ontstaat er een fijne en waardevolle wisselwerking. Verder probeerde ik mijn leerlingen te inspireren om zelf creatief aan de slag te gaan en oplossingsgericht te denken.
Op welke manier geeft het lesgeven jou voldoening ?
“Wanneer ik zie hoe leerlingen door de jaren heen evolueren, het later goed doen – bijvoorbeeld in hun werk – of interesse tonen in cultuur dan ben ik blij dat ik daar toch een beetje aan heb kunnen bijdragen.”
Zijn TikTok en andere sociale media een trend waar je tegen moet opboksen?
“Toch wel. Jonge dansers zijn vaak snel overtuigd van hun eigen kunnen. Talent en enthousiasme is natuurlijk goed, maar niet voldoende. Voor echte diepgang en kwaliteit is een gedegen opleiding essentieel. Alleen zo ontwikkel je een stevige basis .”
Welke rol kan dans spelen in onze gemeenschap?
“Dans is een sociaal gebeuren en spreekt een universele taal. Het zorgt voor verbinding en draagt bij tot respect voor andere culturen.”
Heb je ook interesse in andere kunstvormen?
“Een kruisbestuiving van verschillende kunstvormen vind ik persoonlijk heel boeiend. Zo heb ik lesgegeven met live pianomuziek. De muzikant en de dansleraar moeten hierbij elkaar goed kunnen aanvoelen. In het begin dacht ik dat ik dat moeilijk zou vinden, maar het bleek een heel fijne ervaring te zijn.”
In september ’25 ging je met pensioen. Heb je plannen voor de toekomst?
“Ik heb met veel plezier lesgegeven, maar ik voel dat het nu tijd is voor andere dingen. Ik ondersteun nog enkele projecten, maar heel vrijblijvend. Ik wil graag reizen, andere culturen ontdekken en af en toe een theater, musical of klassiek concert meepikken. Verder sta ik open voor wat er op mijn pad komt en probeer ik vooral te genieten van mijn vrije tijd en van de mensen rondom mij.”
