Les Neiges du Kilimandjaro

Robert Guédignuian – Frankrijk 2011 – 90’

De vijftigers Michel en Marie-Claire leven een eenvoudig maar gelukkig leven in een volkse buurt van Marseille. Na een loting wordt Michel ontslagen. Als vakbondsman moest zijn naam nochtans niet in de doos, maar dit strookte niet met zijn rechtvaardigheidsgevoel. Hij staat dus op straat maar kan zich beredderen. Zelfs een drink voor zijn dertigste huwelijksverjaardag kan doorgaan. De ex-collega’s worden uitgenodigd en de vrienden laten de hoed rondgaan zodat een reis naar het dak van Afrika in het verschiet ligt. Maar op een avond worden ze overvallen. Weg geld, weg reis. De dader blijkt één van de ontslagen dokwerkers te zijn die alleen voor zijn twee broertjes zorgt. Michel trekt zijn klacht in maar het is te laat. Dus verkoopt hij stiekem de reisbiljetten en schenkt het geld aan de twee broertjes. Als blijkt dat Marie-Claire ondertussen de twee jongens opzoekt en voor hen de moeder speelt die ze nooit hadden, besluiten ze de kinderen onder hun hoede te nemen.

Les Neiges du Kilimandjaro is een rijkere en genuanceerdere film dan het hierboven geschetste doet vermoeden. De regisseur zet werkelijk alle zekerheden en principes op hun kop en vertelt ondertussen een ijzersterk verhaal waarvan je met alle macht de ontknoping wil zien. Bovendien zijn de acteerprestaties van een formidabel naturel en vangt de camera sober het warme licht van Marseille. Een film die voelt als een warme mistral.