Et maintenant on va où?

Nadine Labaki – Libanon/Frankrijk 2011 – 110’

Een dorpje ergens in het Midden-Oosten, dat als gevolg van een kapotte brug van de buitenwereld is afgesneden. In een begrafenisstoet dragen in het zwart geklede vrouwen foto’s van hun overleden mannen en zonen voor zich uit, allemaal slachtoffers van een schijnbaar nooit eindigend conflict tussen moslims en christenen. Op het kerkhof gaan de vrouwen uiteen. Moslims en christenen: elk hun eigen kant op om te rouwen. Maar deze vrouwen zijn het beu om hun mannen en zonen te begraven. Zij willen alles doen om het tij te keren, om de verschillen weg te werken en te doen vergeten. Ze snijden de draden door van het radio – en televisietoestel, want dan zien of horen hun mannen het nieuws niet meer en betalen Oekraïense meisjes om hen af te leiden. Want al leven moslims en christenen naast elkaar als buren, bezoeken ze dezelfde bar en kijken samen televisie, een klein incident is voldoende om de fragiele vrede teniet te doen.

Deze charmante film met lichte toon en oprechte vredesboodschap is een verfrissende mix van pathos, komedie en musical. De originele muziek en liedjes van Khaled Mouzanar doen de film bruisen van energie.