Winter's Bone

Debra Granik – UK ’10 – 100’

De zeventienjarige Ree woont met haar labiele moeder, broertjes en zusjes in een schamele hut in het zuiden van Missouri. Overleven doet ze door het afschieten van bosdieren of door wat hulp van buitenaf. Ree’s criminele vader is al een tijdje uit het zicht. De wankele balans wordt verstoord wanneer blijkt dat hun vader de woning als borgsom heeft opgegeven. Gezien die daarna weer spoorloos verdween, moet de hut ontruimd worden. Dus moet Ree kost wat kost haar vader zien te vinden.

Wat volgt is een richtingsloze meanderende reis door het hillibilly-landschap. De familie speelt daarbij een sleutelrol. Wijdvertakt zijn de banden, al bieden ze geen protectie want ook familie kan je schedel inslaan in deze door goedkope alcohol, zelf geprepareerde drugs en wapengeweld gedomineerde samenleving.

Winter’s Bone is een bijzondere mengeling: zowel thriller, donker sprookje als neo-realistisch drama. Het is een film die fluistert: het kleurenpalet is rustig, het verhaal gelimiteerd, de mensen wikken hun woorden, het acteerwerk is ingetogen, de dreiging wordt langzaam maar zeker opgebouwd. En precies daarom kruipt het onder de huid.