Le Refuge

François Ozon – Frankrijk ’09 – 88’

Mousse en Louis zijn twee aan heroïneverslaafde geliefden. Ze wonen samen in een desolaat appartement in Parijs. Na een overdosis ontwaakt Mousse in een ziekenhuis en verneemt dat ze zwanger is. Louis heeft het niet gehaald en is overleden. Louis’ moeder, die niet bepaald op een erfgenaam van haar drugsverslaafde zoon zit te wachten, deelt Mousse mee dat de huisarts de abortus gratis zal uitvoeren.

Mousse is niet bepaald aan het moederen, maar ervaart haar zwangerschap als de enige band die ze nog heeft met haar overleden vriend. Na een korte afkickperiode trekt ze naar een huisje aan de zee om haar verdriet te verwerken. Louis’ homoseksuele broer, die eveneens worstelt met het verlies van zijn broer, komt er haar opzoeken. Hoewel Mousse aanvankelijk niet enthousiast is met zijn komst, groeien ze langzaam naar elkaar toe.

Na Sous le sable en Le temps qui reste sluit Ozon met Le Refuge zijn trilogie rond de dood af. Het is een knappe prent over schuldgevoelens, rouwverwerking en verdriet en beslist één van de betere uit Ozons grillige oeuvre.