No one knows about Persian Cats

Bahman Ghobadi • Iran 09 • 106’

Negar en Ashkan zijn popmuzikanten uit Teheran die in de gevangenis zaten omdat ze zonder vergunning met hun bandje optraden. Omdat ze het beu zijn om in het verborgene te musiceren, besluiten ze een afscheidsconcert te geven en daarna te emigreren. Hun droom: optreden in Londen. Bandleden rekruteren, uitreispapieren en visa bemachtigen en een popconcert organiseren, is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Via Hamed, een notoire ritselaar, die een handeltje drijft in illegale dvd’s, komen ze in contact met een excentrieke paspoortvervalser die hen belooft de nodige documenten te leveren. Ondertussen zoeken ze verwoed naar een drummer, gitarist en bassist. Een zoektocht die de kijker meeneemt naar geïmproviseerde studio’s in kelders, leegstaande panden en boerderijen waar jong Teheran rapt, rockt en zingt als niemand kijkt en luistert.

In deze dynamisch gemonteerde prent geeft Ghobadi een stem aan de ondergronds rockende jongeren uit Teheran. Dit verfilmen was verboden. Dus werd de prent op amper zeventien dagen in pure guerrillastijl grotendeels in één take opgenomen. Balancerend tussen documentaire en fictie is de film een sympathiek portret van jonge Iraniërs die gevangenisstraffen riskeren om een vrijer bestaan te kunnen leiden.