Grote Mysteries - Babylon

Cursus

Twee boeiende avonden met enerzijds een geschiedkundige benadering door Louis Hulstaert, anderzijds een mythologische benadering door Katharina Haemers.

Aanvankelijk was Babylon een minder belangrijke nederzetting gelegen langs de Eufraat. Pas bij het begin van het tweede millennium groeide het uit tot de meest toonaangevende politieke en culturele machtsfactor in het Oude Nabije Oosten. De Wetten van Hammurabi, het Gilgameshepos en het Babylonische Scheppingsverhaal zijn slechts enkele getuigenissen. Dit 'Oude Babylon' verdween onder een zich verleggende Eufraatbedding, om een tweede maal te herrijzen als het 'Nieuw Babylonisch Rijk' tijdens de 6de eeuw v. Chr. Het was tevens het ballingsoord van het Joodse volk én de inspiratiebron voor de fantasmen van Herodotos.

Volgens de mythologie waren het de goden zelf die Babylon bouwden, zodat ze van rust konden genieten te midden van geurende, hangende tuinen. De enorme betovering die de stad uitstraalde zette zelfs de kritische Herodotos aan tot een lyrische - doch irreële - beschrijving waarin hij haar wel honderd torens toedichtte. Met de komst van de Bijbel werd Babylon echter hét symbool bij uitstek van de menselijke hoogmoed. Om te verhinderen dat er een toren gebouwd werd die tot aan de hemel reikte, strafte een vertoornde Jahweh het volk met spraakverwarring. Tot laat in de Middeleeuwen bleef deze ‘Hoer van Babylon’ - stad van afgoden en ontucht - de verpersoonlijking van een decadente religie.

di 19/10/2010 en di 26/10/2010
i.s.m. Amarant