Onder het mes - Geneeskunde in de Oudheid

Cursus

Mesopotamië
In het vroege Babylon was het beroep van arts een iets riskantere onderneming dan vandaag: veroorzaakte je per ongeluk de dood van je patiënt, dan mocht je het met een hand minder stellen... Onze kennis over geneeskunde in het oude Mesopotamië is nog vrij beperkt, maar uit allerlei teksten blijkt dat ‘ziekte’ een ernstige zorg was en dat men er reeds in slaagde talrijke ‘ziektebeelden’ te diagnosticeren. Naast het thema geneeskunde, geven we ook een ruimer beeld van het wetenschappelijk onderzoek in Mesopotamië.

Docent: Louis Hulstaert, oudheidkundige en linguist

Egypte
Om blindheid te genezen gebruikten Egyptenaren urine van een getrouwde vrouw die nog nooit overspel gepleegd had. Voor gapende wonden werd krodokillenmest als een waar heilmiddel voorgeschreven en zowel gynaecologen als tandartsen waren reeds in de weer in het oude Egypte. Zo kennen we de persoonlijke tandarts van Djoser en ook minstens één mummie met prothesetanden! Het wedervaren van de Egyptische zieke en zijn dokter(s) wordt in deze voordracht toegelicht met talrijke voorbeelden.

Docent: Peter De Smet, kunsthistoricus, archeoloog, en master Oosterse Filologie

Griekenland en Rome
Volgens Plinius de Oudere kregen zwangere vrouwen die te veel zout aten kinderen zonder nagels en was berenvet vermengd met wijn een doeltreffende antiroosshampoo. Wat gebeurde er als je als Griek of Romein ziek werd of last had van een vervelend kwaaltje? Bij wie en waar kon men terecht? We kijken naar de leefwereld van de dokters en de door hun gebruikte remedies. De relatie tussen geneeskunde en godsdienst komt ook uitvoerig aan bod.

Docente: Sophie Dralans, archeologe

i.s.m. Amarant

Dinsdagen 2, 9, 16 en 23 februari 2010 / 19.30 u-22.00 u / Locatie: Raadhuis