Buddha collapsed out of shame

Hana Makhmalbaf (Iran 07)

Bakhtay, een schattig meisje van zes, leeft met haar familie in één van de grotten waar de gigantische boeddhabeelden stonden, die door de Taliban werden vernietigd. Omdat ze op de baby moet passen, komt ze zelden buiten. Haar buurjongetje die na school luidkeels met het alfabet zit te worstelen, moedigt haar onbewust aan om ook naar school te gaan. Maar dat is niet zo eenvoudig, want meisjes hoeven niet naar school en geld is er al evenmin. Dus steelt ze eieren om die weer verder te verkopen voor een brood, tot ze een schrift kan kopen. Als pen gebruikt ze moeders lippenstift. Daarmee zijn haar problemen echter niet van de baan. De weg naar het openluchtschooltje is immers lang en gevaarlijk. De grote jongens, getekend door het gruwelijke oorlogsverleden, imiteren het gewelddadige gedrag en de achterlijke morele normen van de volwassenen.

Deze film, die siert door zijn directe eenvoud en sprookjesachtige aanpak, is het overtuigende fictiedebuut van de negentienjarige Hana Makhmalbaf. Dat het meteen zo’n voltreffer werd, is niet zo verwonderlijk, want Hana is de jongste telg uit de Makhmalbaf-filmdynastie.