Theater Zuidpool

Nachtlied

Ze krijgen een kind en hun leven verandert.
Hij kan niet naar buiten en zij kan niet binnen blijven. Hij schrijft woorden die niemand leest, en zij neemt een minnaar.

In 1998 schreef Jon Fosse het stuk Nachtlied onder de originele Noorse titel Natta syng sine songar. Het verhaal is eenvoudig. We volgen een jonge man en een jonge vrouw in de laatste twaalf uur van hun relatie. Ze hebben onlangs een kind gekregen, maar het langverwachte geluk is uitgebleven.

Integendeel, de onderlinge spanningen, de teleurstellingen en de eenzaamheid zijn alleen maar toegenomen. De jonge man is een boek aan het schrijven dat er maar niet komt en dat toch niet gelezen zal worden. Hij heeft zich teruggetrokken op de sofa en weigert nog iets te ondernemen. Hij denkt. De jonge vrouw is rusteloos en verwacht nog veel van het leven. Zij wil de wereld in, maar krijgt de man niet zover om die stap samen te maken.

Als de ouders van de jonge man langskomen voor een veel te lang uitgesteld kraambezoek, lopen de spanningen alleen maar hoger op. De vrouw kondigt aan dat ze naar de stad gaat met een vriendin en verlaat het huis. Als ze diep in de nacht thuiskomt zit de man haar op te wachten.

De laatste grote confrontatie volgt. De vrouw blijkt al een tijdje een minnaar te hebben en ze heeft hem voor de gelegenheid bij hen thuis uitgenodigd.

Een alledaags thema over alledaagse mensen. Uit een compositie van korte, vlijmscherpe zinnen en pijnlijke, nerveuze stiltes ontspint zich het grotere existentile drama. Over leegte, verlangen, eenzaamheid en angst. Hilarisch en triestig tegelijk. Man vrouw huis fjord. Een vuistslag.

Een voorstelling op het scherpst van de snede. Onbedoeld komisch en pijnlijk. Intens verontrustend. Een kras op de ziel.

Van en met: Jan Bijvoet, Jorgen Cassier, Sofie Decleir, Koen van Kaam, e.a. Vormgeving: Frans De Meyer Licht en geluid: Jan van Hove, David van Hove